Je zou denken dat hindoes en boeddhisten normaal allemaal vegetariër zijn, maar ik kan je verzekeren dat dat niet zo is. Het is zo’n beetje als met christenen en werken op zondag denk ik, het mag eigenlijk niet maar iedereen doet het toch.

Over het algemeen eten ze weinig vlees, vis wordt wel meer geconsumeerd. Ze mogen geen dieren doden van hun geloof maar ze doen het wel, want het is iemand anders die ze voor hen dood. “En de vissers die ze voor hen vangen, zijn dat dan geen boeddhisten?”, zou je denken. Jawel, maar die hebben het nodig voor de overleving van hun familie en dan mag het weer wel. Beetje hypocriet zou je denken, toch?

Er bestaat in het boeddhisme eigenlijk ook geen harde regel tegen het eten van vlees, er bestaat wel een oproep tot compassie voor levende wezens en het volgen van een geleidelijk pad. Als je het heel precies gaat interpreteren staat in de boeddhistische richtlijnen hooguit iets over vleesvermindering, dus zijn die matig vleesetende boeddhisten eigenlijk toch niet zo hypocriet.

Ik heb ervaren dat ik op mijn weg naar verlichting veel sneller vooruitgang begon te maken eenmaal ik geen vlees meer at. Aan de andere kant eet de natuur zichzelf constant om verder te evolueren en planten voelen evenveel pijn als eender welk wezen. Ik denk zelfs als je een rotsblok zou kunnen vragen wat hij ervaart je zal ondervinden dat er ook voor hen een vorm van pijn bestaat als er water tegen hen aan vriest bij extreem koude temperaturen. Ik zeg wel een vorm van pijn aangezien ze toch geen zenuwstelsel hebben om die pijn te voelen.

Dieren zullen ook wel hun nut hebben in de cyclus, net zoals geteelde gewassen en wilde planten.Een boom die vijfhonderd jaar leeft heeft evenveel waarde als een insect dat maar een paar maanden leeft, of een vogeltje dat een paar jaar overleeft. Koeien leven veertien tot twintig jaar en zouden waarschijnlijk liever onder relatief pijnloze omstandigheden sterven dan een lange ziekte doorstaan en dan sterven.

De indianen zouden bidden om de ziel van het dier te helpen bij de oversteek naar het volgende bestaan. Het volledige dier werd zo goed mogelijk benut, tegenwoordig zou dat te vergelijken zijn met een boer die de onbruikbare delen van een geslacht dier als compost gaat gebruiken veronderstel ik.

Leven en dood zijn eigenlijk niet gescheiden, het zijn gewoon twee extremen van een bepaalde schaal van posities waarop sommige wezens levender zijn dan andere. Als illusies konden onderverdeeld worden in levend in dood, organisch en anorganisch, bezield en onbezield dan zou verlichting onmogelijk zijn. Verlichting is tenslotte pure eenheid, ver voorbij de mogelijkheid van verdeling van eender welke aard.

Als je zoals de boeddhisten echte eenheid beoefent en ervaart zal je zien dat dit concept van leven maar als een droom is en dat het hebben van een bepaalde vorm of een bepaald lichaam irrelevant is, net zoals wat je eet of hoe je je gedraagt om in een hogere staat te geraken irrelevant is. Toch heb ik persoonlijk ondervonden dat ik me er beter door voel en gemakkelijker tot bepaalde inzichten gekomen ben.

Een mensenlichaam is echter ontworpen om omnivoor te zijn. Het bevordert de versnelling van de evolutie doordat zo’n lichaam kan leven op een gevarieerder aantal stoffen die beschikbaar zijn.

Echte verlichting brengt je voorbij de behoefte om te overwegen wat je eet, daarom nemen veel boeddhisten het niet zo nauw met hun vleesconsumptie veronderstel ik. Uiteindelijk zijn we toch allemaal één geheel. De bedoeling is om van deze bepaalde levenscyclus hun laatste te maken, omdat je dan geen lichaam meer zal nodig hebben van eender welke vorm. Je zijn zal gewoon één worden met alles rondom ons, je wordt gewoon “alles”. Dat is de hoogste vorm van leven, de perfectie zien in alles rond je en beseffen dat je gewoon jezelf ziet terugkijken.

Het is gewoon ieder z’n eigen keus, of je nu spiritueel bent of niet. Ik voel me er in ieder geval beter door.

Wat is jouw mening over vegetarisme en spiritualiteit?

Leave a Comment